2 Ιαν 2010

Μεταναστευτικό: παράμετροι και ανάγκες

Το ζήτημα της απόδοσης καθεστώτος υπηκόου στους μετανάστες είναι πολύ σύνθετο και σημαντικό για να αποτελέσει απλά αντικείμενο διαδικτυακής διαβούλευσης όπως έκρινε η παρούσα κυβέρνηση, ή διαμάχης μεταξύ ακραίων ομάδων όπως έχουμε παρατηρήσει να συμβαίνει ήδη. Το Μεταναστευτικό σήμερα, αποτελεί μείζον πρόβλημα που όσο το αφήνεις, τόσο διογκώνεται και γι’ αυτό ακριβώς το λόγο χρειάζεται άμεση και αποφασιστική αντιμετώπιση.

Η Ελλάδα παρουσιάζεται ως μία από τις ευρωπαϊκές χώρες που κατακλύζεται από μετανάστες, είτε μετράμε σε ποσοστά του πληθυσμού επί τοις εκατό, είτε σε απόλυτους αριθμούς. Και αυτό, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι δεν έχει ασχοληθεί με σοβαρότητα με το Μεταναστευτικό, καθώς, όλα τα κόμματά της βλέπουν το κόστος, αλλά όχι τα οφέλη πίσω από την λήψη αποφάσεων σχετικών με το θέμα.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι, ουδεμία μαζική αναγνώριση δικαιωμάτων υπηκόου έχουν μέχρι στιγμής λάβει εκείνοι οι μετανάστες που έχουν αισίως κλείσει στη χώρα μας ένα μακρό διάστημα νόμιμης διαμονής και εργασίας, έχουν γεννήσει παιδιά εδώ, τα έχουν στείλει σε ελληνικά σχολεία κ.ο.κ.
Με άλλα λόγια, εμφανιζόμαστε να φιλοξενούμε τόσους πολλούς μετανάστες, διότι δεν έχουμε μπει καθόλου στη διαδικασία να ονομάσουμε υπηκόους τους πιο παλιούς. Λογικά, αυτό πρέπει να είναι και το πρώτο βήμα που κρίνεται απαραίτητο να κάνουμε.

Από εκεί και πέρα όμως, υπάρχουν προς μελέτη και συζήτηση, κάποιες κρίσιμες παράμετροι, όπως είναι οι ακόλουθες:

- Γιατί καλλιεργείται σύγχυση, η οποία φαίνεται μάλιστα σκόπιμη, ανάμεσα στην απόδοση υπηκοότητας και ιθαγένειας;
- Δηλαδή δεν είναι τόσο ξεκάθαρο που καταλήγει σχεδόν αυτονόητο ότι ιθαγένεια μπορούν να αποκτήσουν μόνο οι μετανάστες που επιβεβαιώνουν την κοντινή ή απώτερη καταγωγή τους από την Ελλάδα (π.χ. ομογενείς από Βαλκάνια και Ανατολική Ευρώπη), ενώ υπηκοότητα οι υπόλοιποι;
- Οι νέοι υπήκοοι, δε θα πρέπει να υποχρεωθούν σε ενέργειες που θα τους υποχρεώνουν να αποποιηθούν την παλιά τους υπηκοότητα;
- Πως διασφαλίζεται η άμεση, ή η περαιτέρω ένταξη των νέων υπηκόων, όχι απλά στον κοινωνικό, αλλά στον εθνικό ιστό; Αρκεί η ένταξή τους απλά και μόνο στον κοινωνικό ιστό, με αποτέλεσμα να απεθνοποιείται σταδιακά η Ελλάδα; Δεν είναι αναγκαίο να νιώσουν, με την απαραίτητη βοήθεια, όχι απλά μονάδες μίας κοινωνίας, αλλά κοινωνοί ενός έθνους;
- Γιατί δεν συζητείται εντατικά το ζήτημα καλλιέργειας μίας ελληνικής εθνικής ταυτότητας στους νέους υπηκόους, με ενίσχυση των στοιχείων εκμάθησης από μέρους τους της ελληνικής γλώσσας, της ελληνικής Ιστορίας, των ελληνικών παραδόσεων, της παλιότερης και νεότερης ελληνικής κουλτούρας και του πολιτισμού;
- Γιατί δεν ακολουθείται το πρότυπο των αναπτυγμένων κρατών που έχουν πρωτοστατήσει στην υποδοχή μεταναστών (π.χ. ΗΠΑ και Καναδάς, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, Μεγάλη Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία κ.α.) όπου αντιμετωπίζεται και ως εθνικό, όχι μόνο ως κοινωνικό ή οικονομικό το ζήτημα της ενσωμάτωσης νέων υπηκόων;
- Είναι δυνατό σε μία χώρα που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει άμεσες εξωτερικές απειλές και φέρει, καλώς ή κακώς, ως βασική ασπίδα αυτοπροστασίας και αυτοσυντήρησής της την εθνική της ταυτότητα, να σταθεί το πολυεθνοτικό-πολυπολιτισμικό κοινωνικό μοντέλο που προωθούν κάποιοι;
- Ενδέχεται το άνοιγμα της Ελλάδας στο ενδεχόμενο μαζικής απόδοσης υπηκοότητας, να δώσει κίνητρο σε άλλους μετανάστες, προκειμένου να εισέλθουν παρανόμως και ανά κύματα; Στον αντίποδα, ποια κίνητρα είναι δυνατό να προσφερθούν σε κάποιους εναπομείναντες ομογενείς μας σε χώρες όπως η Αλβανία, ούτως ώστε να μην εγκαταλείψουν τους τόπους τους ερχόμενοι για εγκατάσταση εδώ, με αποτέλεσμα να εξαφανιστούν οι ελληνικές κοινότητες;
- Σε ποιο βαθμό θα επιτρέπεται στους νέους υπηκόους να προσκαλούν συγγενείς τους για επίσκεψη ή και εγκατάσταση στην Ελλάδα;
- Υπάρχουν έγκυρες και διασταυρωμένες επιστημονικές έρευνες και μετρήσεις που να δείχνουν ποιο αριθμό νέων υπηκόων είναι δυνατό να αντέξουν η Οικονομία και η Κοινωνία μας; Υπάρχει πλαφόν; Τα κριτήρια απόδοσης δικαιωμάτων θα ορίσουν τον αριθμό μεταναστών, ή ο αριθμός θα ορίσει τα κριτήρια;
- Είναι επιβεβλημένο να υπάρχει εξισορρόπηση του στοιχείου της καταγωγής των μεταναστών, ή αυτό είναι κάτι που δε λαμβάνεται καν σοβαρά υπόψη;
- Ποια κίνητρα μη γκετοποίησης και ισόρροπης διάχυσής τους στην ελληνική Επικράτεια θα δίνονται στους νέους υπηκόους;
- Θα μπορούν από την πρώτη, ή τη δεύτερη γενεά να υπηρετούν σε ευαίσθητους φορείς ή οργανισμούς του Δημοσίου, όπως είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις, τα Σώματα Ασφαλείας κλπ.;
- Τι θα απογίνει με τους μετανάστες που δεν θα πληρούν ολοκληρωτικά τα κριτήρια απόδοσης υπηκοότητας;
- Οι νομίμως διαμένοντες από αυτούς, θα πάρουν και αυτοί τη σειρά τους για να γίνουν υπήκοοι εν καιρώ;
- Και το κυριότερο, εφόσον προκύψει τακτοποίηση σε όλα τα προηγούμενα μαζί, ή στα περισσότερα από αυτά, τι θα απογίνει με τον μεγάλο όγκο των παρανόμων μεταναστών;

Όλα αυτά τα επιμέρους ζητήματα, μαζί με άλλα τα οποία ενδεχομένως δεν αναφέρονται εδώ, είναι κρίσιμο να απαντηθούν εδώ και τώρα, δίχως αναβολή, στο πλαίσιο ενός μεγάλου εθνικού διαλόγου, που δεν θα πρέπει να έχει ούτε τη μορφή διαδικτυακής διαβούλευσης όπου ο καθένας (ανώνυμος συνήθως) αναφέρει ότι του κατεβεί στο νου ή βγάζει τα απωθημένα του, ούτε την οξύτητα μίας διαμάχης μεταξύ διεθνιστών και εθνικιστών, ακροαριστερών και ακροδεξιών.

Επιπλέον, δε σηκώνει αντίρρηση το γεγονός ότι είναι σκόπιμο, εάν όχι απολύτως αναγκαίο, οι αποφάσεις οι οποίες τελικώς θα ληφθούν να μην εκφράζουν μόνο ένα μέρος του πολιτικού κόσμου, αλλά το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων που έχουν επιβεβαιωθεί από τον πολίτη με το δικαίωμα της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης.

Στο Μεταναστευτικό χρειάζεται σοβαρότητα, αποφασιστικότητα, αλλά ταυτόχρονα, συνεννόηση και συναίνεση, ειδάλλως όχι μόνο δεν θα επιλύεται και θα βελτιώνεται, αλλά συνεχώς θα περιπλέκεται και θα χειροτερεύει.

(Πίνακας: "I'm-migration" από τον Alan Rayner)

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Το ΠΑΣΟΚ δεν πιστευει σε κανενα εθνος και καμμια πατριδα.Και το ιδιο δεν πιστευουν οι ψηφοφοροι τους και οι ψηφοφορι της αριστερας δηλ .το 60% του ελληνικου λαου.

Ιωάννης Γ. Μοίρας είπε...

Βαριά η άποψη για να προέρχεται από ανώνυμο. Θα ελάμβανε πολλαπλάσια αξία αν την υπέγραφε κανείς. Όχι ότι το θέτω ως ΄κάτι υποχρεωτικό. Απλά, η άποψή μου είναι αυτή.

Ανώνυμος είπε...

Δεν πιστεύω ότι είναι 60% αυτή η άποψη του ελληνικού λαού. Η πλειοψηφία πιστεύει στο ελληνικό έθνος παρά την πλύση εγκεφάλου που δέχεται καθημερινά ο Έλληνας από το ΜΜΕ......

ΔΗΜΗΤΣΑΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ είπε...

"οι αποφάσεις οι οποίες τελικώς θα ληφθούν να μην εκφράζουν μόνο ένα μέρος του πολιτικού κόσμου, αλλά το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων που έχουν επιβεβαιωθεί από τον πολίτη με το δικαίωμα της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης".
Γιάννη απορριπτεις τη δυνατοτητα δημοψηφισματος(μετα φυσικα απο την πληρη ενημέρωση του ελλην. λαού)? Τελικά ο λαός ήταν ώριμος μόνο την περίοδο του'74 που ψήφισε για το πολιτειακό ? Στην Ελλάδα δεν θα γίνει ποτέ ένα δημοψήφισμα?
(Το σχόλιό μου είναι φυσικά φιλολογικό, αφού είμαι σίγουρος οτι ποτε δεν θα γίνει δημοψήφισμα για το οποιοδήποτε θέμα στην Ελλάδα και οτι θα χασουμε καποτε τη Θρακη εν καιρω ειρηνης...)
Σου ευχομαι μια καλη και δημιουργικη χρονιά!!!

Iannis είπε...

Το να υπάρξει κοινή συμφωνία όλων των κοινοβουλετικών συνιστωσών για το μεταναστευτικό φαντάζει απίθανο.

Ακόμα και να υποθέταμε ότι τα πιο "ακραία" κόμματα ήταν πρόθυμα να κάνουν παραχωρήσεις, τότε μάλλον θα προέκυπτε ένας νόμος - σούπα.

Εδώ χρειάζεται ισχυρή βούληση,π σοβαρή μελέτη από τους αρμόδιους φορείς και εξασφάλιση του γεγονότος ότι η χώρα μας δεν θα γίνει το απόλυτο "καθαρτήριο" για αθώους οικονομικούς μετανάστες από τρίτες χώρες. Αυτά είναι που γράφω και στο δικό μου ιστολόγιο.

Τώρα όσον αφορά στο δημοψήφισμα, πιστεύω ότι πάντα είναι μια καλή λύση σε τόσο σημαντικά εθνικά θέματα όπως αυτό.

Catherine Eleanor Karavioti είπε...

Ομολογουμένως, η εναρμονισμένη άποψη όλων των συνιστώσεων της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης σε ένα ζήτημα τόσο λεπτό όπως το μεταναστευτικό είναι σχεδόν απίθανο να επιτευχθεί. Δύσκολα, κάθονται στο ίδιο τραπέζι οι "το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του" και οι "Τούρκος καλός, μόνο νεκρός". Αν και δυνητικά θα μπορούσε να αποτελέσει τομέα και της εξωτερικής πολιτικής, συμφωνώ με το γράφοντα πως η μεταναστευτική πολιτική ενδιαφέρει μόνο όσον αφορά πολιτικό κόστος και πολιτικό κέρδος στην Ελλάδα με βραχύβια περίοδο υλοποίησής της διαφοροποιούμενη άμεσα με την εναλλαγή των κυβερνήσεων. Επίσης, αν και υπερασπίζομαι τη δημοκρατική φύση του πολιτεύματος αν και εφόσον ανακύψει ζήτημα δημοψηφίσματος είναι προφανές πως η μεγάλη κινητοποίηση θα πραγματοποιηθεί από τις ακραίες και κυρίως εξωκοινοβουλευτικές ομάδες οι οποίες προσπαθώντας να επιδείξουν δύναμη η μία έναντι της άλλης εν τέλει θα προκαλέσουν αποτέλεσμα που καθόλου δε θα βρίσκεται στα πλαίσια της κοινής γνώμης. Επίσης, κανένας λαός δεν είναι έτοιμος να αποφασίσει για ένα τόσο δύσκολο ζήτημα πόσο μάλλον με τη μορφή ΝΑΙ ή ΟΧΙ. Δεν είναι τηλεπαιχνίδι. Μπορεί να διαμορφώσει -ή όχι- νέες βάσεις στα κράτη. Είμαστε σίγουροι πως είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε κάτι τέτοιο;

Βέβαια το ζήτημα του ΔΨ δεν αναφέρεται στο άρθρο αλλά ευκαιρίας δοθείσης...