29 Ιουλ 2009

Το πραγματικό unfair

Ο κος. Παπανδρέου ισχυρίζεται πως η παρούσα κυβέρνηση πρέπει να φύγει το συντομότερο δυνατό και δεσμεύεται ότι εαν δεν προκηρυχθούν εκλογές νωρίτερα, τότε θα τις προκαλέσει εκείνος το Μάρτιο, με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Με δεδομένο ότι ο Αύγουστος είναι ένας μήνας νεκρός πολιτικά, ο κος. Παπανδρέου επιβάλει στη χώρα να εισέλθει σε μία προεκλογική περίοδο διάρκειας έξι μηνών, από αρχή Σεπτεμβρίου, μέχρι τέλη Φεβρουαρίου.
Μέσα σε αυτό το εξάμηνο όμως, είναι βέβαιο πως θα μεσολαβήσουν τα ακόλουθα γεγονότα:
- Ο πολλαπλασιασμός των κρουσμάτων ενδημικής μετάδοσης του ιού της νέας γρίπης, με αδήριτη την ανάγκη για συνεχή επανασχεδιασμό του προγράμματος λήψης μέτρων αντιμετώπισης του φαινομένου και ανυπολόγιστες τις επιπτώσεις για την καθημερινότητα του πολίτη και της οικογένειας.
- Η ενίσχυση των πιέσεων της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης πάνω στην οικονομία της χώρας και στην οικονομία κάθε επιχείρησης και νοικοκυριού, λαμβανομένου υπόψη ότι οι φετινές απώλειες της τουριστικής μας βιομηχανίας, όποιο και αν είναι το συνολικό μέγεθός τους, θα μεταφερθούν στην υπόλοιπη εγχώρια αγορά μέσα στο φθινόπωρο.
- Η κατάρτιση νέου προϋπολογισμού, ο οποίος, πρέπει να συνδυάζει την προστασία και την ενίσχυση, μέσα στην κλίμακα των αντικειμενικών δυνατοτήτων της οικονομίας, των αδύναμων οικονομικοκοινωνικά ομάδων του πληθυσμού, μαζί με τα απαραίτητα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει έναντι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
- Η κλιμάκωση της διπλωματικής έντασης στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, με την Τουρκία να εκδηλώνει όλο και μεγαλύτερη νευρικότητα και επιθετικότητα, όσο πλησιάζει ο κρίσιμος για την υπόθεση της ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μήνας Δεκέμβριος.
- Η ωρίμανση της τελευταίας διαμεσολαβητικής προσπάθειας του κου. Νίμιτς για εξεύρεση κοινά αποδεκτής λύσης για συμφωνία στο ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ, η οποία, θα οδηγήσει στη διεθνή άσκηση πολιτικής πίεσης για υποχωρήσεις και παραχωρήσεις και από τα δύο άμεσα ενδιαφερόμενα μέρη.
- Η περάτωση της πρώτης φάσης προετοιμασιών για την προσπάθεια εφαρμογής πλαισίου ελέγχου στο σοβαρό ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης στη χώρα και ειδικά στην πρωτεύουσα, η οποία, φυσιολογικά, θα επιφέρει μία νέα φάση, που θα απαιτεί τη λήψη σοβαρών πολιτικών αποφάσεων και την ανάληψη εντατικής δράσης των μηχανισμών του κράτους.

Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, οι μήνες που ακολουθούν είναι ιδιαίτερα κρίσιμοι για τη χώρα και τους κατοίκους της και το πρώτο πράγμα που επιβάλλεται να έχουμε, είναι πολιτική ηρεμία και πολιτική σταθερότητα. Ωστόσο, ο κος. Παπανδρέου επιδιώκει το εντελώς αντίθετο και μάλιστα, φαίνεται πως αυτό, το πράττει ενσυνείδητα, πιστεύοντας ενδεχομένως πως θα προκαλέσει στην κυβέρνηση κρίση άγχους και πανικού, η οποία, θα την οδηγήσει σε πολιτικά λάθη πάνω σε σοβαρά θέματα.
Ο κος. Παπανδρέου συμπεριφέρεται ως απερίσκεπτος και ανεύθυνος. Διότι, ακόμη και αν πιστεύει πως η κυβέρνηση είναι ακατάλληλη και πρέπει να φύγει γρήγορα, ακόμη και αν πιστεύει πως το δικό του κόμμα είναι εκείνο που θα επικρατήσει στις προσεχείς εκλογές, θα όφειλε να σεβαστεί το γεγονός ότι στους μήνες που ακολουθούν, ακόμη και μία ακατάλληλη -κατ’ αυτόν- κυβέρνηση, είναι προτιμότερη και πιο απαραίτητη από μία κυβέρνηση που θα βρίσκεται σε μία κατάσταση προεκλογικής ομηρείας, ή, από μία νέα κυβέρνηση που θα χρειάζεται έναν εύλογο χρόνο προσαρμογής, μετά την ανάληψη των καθηκόντων της.
Αυτό, είναι το πραγματικά μεγάλο unfair του κου. Παπανδρέου στην περίοδο που διανύουμε και όχι η επιλογή του να παίξει προεκλογικό παιχνίδι πάνω στην πλάτη προσωπικά του κου. Παπούλια κατ’ αρχήν και σε βάρος του θεσμού του Προέδρου της Δημοκρατίας στη συνέχεια. Και το υποστηρίζω αυτό, διότι ενώ ο χειρισμός της υπόθεσης επανεκλογής του κου. Παπούλια, είναι μεν ένα βαρύτατο θεσμικό ατόπημα που έχει να κάνει με τις αρχές και τους κανόνες λειτουργίας του δημοκρατικού μας συστήματος, από την άλλη πλευρά, δεν επηρεάζει άμεσα τη ζωή, την καθημερινότητα και την ασφάλεια της κοινωνίας και του πολίτη. Αντιθέτως, η επιβολή προεκλογικού κλίματος αυτή την τόσο κρίσιμη περίοδο, είναι παραπάνω από πιθανό να επιφέρει όχι μόνο κινδύνους, αλλά και δεινά.

Αναντίρρητα, η κυβέρνηση υποχρεούται να καταβάλει προσπάθεια να κάνει σωστά τη δουλειά της, σχετικά με τα επερχόμενα γεγονότα που περιέγραψα στην αρχή, μη δίνοντας καμία σημασία στην πολιτική πίεση που σκόπιμα και υστερόβουλα επιχειρεί να της ασκήσει ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Από την άλλη πλευρά, στο επίπεδο της επικοινωνιακής αντιμετώπισης του κου. Παπανδρέου, είναι πιο σημαντικό να τον εκθέσει κανείς ως απερίσκεπτο και ανεύθυνο, παρά ως αντιθεσμικό. Στο κάτω-κάτω, το δίμηνο Αυγούστου-Σεπτεμβρίου 2007, κατά τη διάρκεια του οποίου, η κυβέρνηση κατέβαλε επίπονες καθημερινές προσπάθειες για την ανακούφιση των πληγέντων κατοίκων στις πυρόπληκτες περιοχές της χώρας, ενώ ο κος. Παπανδρέου έκανε προεκλογική εκστρατεία πάνω στις σωρούς των θυμάτων και στα αποκαΐδια των δασών της Πελοποννήσου και των περιουσιών των κατοίκων, είναι χαρακτηριστική και διδακτική σε ότι αφορά το πώς σε περίοδο κρίσης, μπορεί η μία πλευρά να κερδίσει την εμπιστοσύνη του πολίτη και η άλλη να τη χάσει.

Ανακεφαλαιωτικά, η κυβέρνηση έχει μπροστά της έξι μήνες, γεμάτους σοβαρά προβλήματα, τα οποία, αν διαχειριστεί με σύνεση και αποτελεσματικότητα, μπορεί να χτίσει μία νέα σχέση εμπιστοσύνης με τον πολίτη. Και ας φωνάζει ο κος. Παπανδρέου, «εκλογές τώρα», «φτάνει πια», «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε», «κάντε τόπο να περάσω». Καλό θα έχει κάνει στην κυβέρνηση και κακό στο κόμμα του, όταν φτάσει η ώρα του απολογισμού.
(Πίνακας: Του William Hogarth από τη σειρά "The Humours of An Election")

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αλληθώς δεν καταλαβαίνω γιατί εκπλήσεσθαι κύριε Μοίρα;
Πόσο μάλον η κυβέρνηση η οποία έπρεπε να είναι σίγουρη ότι παρόμοια προβλήματα θα προκύψουν λαμβάνωντας εγκαίρως μέτρα για την προστασία της πατριδας μας και του λαού της!
Ο Γεώργιος Παπανδρέου ενεργεί ώς Υιός Ανδρέα Παπανδρέου. Τι ποιό φυσικό; Πόσα χρόνια δηλαδή έπρεπε να κυβερνήσει τον δίσμοιρο τόπο ο Αντρέας για να κατανοήσουμε τον κοινό παρονομαστή? Τα παράξενο θα ήταν αν ο κ. Παπανδρέου αντιδρούσε με γνώμονα άλλον από το προσωπικό του συμφέρον και δεν επωφελούνταν της καταστάσεως αδιαφορόντας για τους Εθνικούς κινδύνους.
Ξεχνάτε τα παραλληλήματα του πατέρα του ... μέσα στο ΝΑΤΟ έξω από το ΝΑΤΟ... μέσα στην ΕΟΚ έξω από την ΕΟΚ ... λεκτικές επιθέσεις απο το βήμα της βουλής προς Τουρκία απεμπολισμός κρισίμων εθνικών δικαιωμάτων «κάτω από το τραπέζι» όλα όπως απαιτούσε το κοματικό αλλά κυρίως εγωϊστικό του συμφέρον!
Το θέμα λοιπόν δεν είναι τι θα κάνει ο κύριος Παπανδρέου. Αυτός θα κάνει ότι και κάθε Παπανδρέου. Το θέμα κύριε Μοίρα είναι τι έκανε η κυβερνηση για να μας προστατέψει από παρόμοιες καταστάσεις. Γιατί αν δεν μπορει να κάνει τίποτε ... τότε μάλον είναι ανίκανη να σκεφτεί ακόμα και 2 κινήσεις μπροστά στην σκακιέρα της πολιτικής ζωής του τόπου και επομένως επικίνδυνη.
Λοιπάμαι αν με αυτά που γράφω χαλώ την μέρα σας. Δεν θέλω να σας κάνω πιο δυστυχισμένο. Δεν θα ανέφερα τίποτε απο τα παραπάνω αν δεν μου άρεζε ο τρόπος σκέψης σας και δεν έκρινα ότι θα βελτιονόσασταν από τα αναγραφόμενα.

Ιωάννης Γ. Μοίρας είπε...

Αν και δε με βρισκετε παντοτε συμφωνο με το συνολο των επισημανσεων σας, αγαπητε μου φιλε, τις θεωρω καλοπροαιρετες, σοβαρες, χρησιμες και τις λαμβανω σοβαρα υποψη. Επομενως, σας παροτρυνω να συνεχισετε ακαθεκτος να μου τις υποβαλετε :)