21 Ιουλ 2009

Καθεστωτικά δεσμά


Ο κος. Παπανδρέου μάζεψε όπως-όπως το σύνθημα που απηύθυνε προεκλογικά στην κυβέρνηση «κάντε τόπο να περάσει η Ελλάδα», διότι, προφανώς κάποιος θα του επισήμανε ότι αποτελούσε απαύγασμα αλαζονείας και αμετροέπειας να ταυτίζει τη χώρα με το κόμμα του.
Ωστόσο, τα γεγονότα φανερώνουν ότι το νόημα των λόγων του, έχει γίνει σπορά στη συνείδηση κάθε συνεργάτη του που προαλείφεται -τάχα- για υπουργός, με αποτέλεσμα να ανθίζει και να καρποφορεί και πάλι εντός του ΠαΣοΚ, ο πόθος για εξουσία και το σχέδιο για εγκαθίδρυση ενός συστήματος με καθεστωτικά χαρακτηριστικά, παρόμοιου με αυτό που ζήσαμε επί είκοσι χρόνια.

Με αφορμή το ζήτημα εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και τις απόψεις που διατυπώνουν έγκριτοι συνταγματολόγοι, προερχόμενοι πολιτικά από το ΠαΣοΚ, ενάντια στο αντιθεσμικό παιγνίδι που παίζει ο κος. Παπανδρέου προκειμένου να εκβιάσει για πρόωρες εκλογές, ο κος. Ρόβλιας, τομεάρχης Δικαιοσύνης του ΠαΣοΚ, προέβη στην ακόλουθη δήλωση: «Η εφαρμογή και η ερμηνεία του Συντάγματος, δε μπορούν να λειτουργήσουν εις βάρος του εθνικού συμφέροντος».
Λαμβάνοντας τη σκυτάλη στις δηλώσεις στελεχών, ο κος, Χρυσοχοϊδης, τομεάρχης Ανάπτυξης, υποστήριξε το εξής: «Αν δεν είχαμε αυτή τη θέση, ότι αυτή η κυβέρνηση είναι κυβέρνηση μειοψηφίας και ότι πρέπει να φύγει το γρηγορότερο δυνατό, θα ήταν σα να κλείναμε τα μάτια μας μπροστά στην πραγματικότητα και μπροστά στην καταστροφή».
Δύο από τα επιφανέστερα στελέχη της ηγετικής ομάδας του ΠαΣοΚ, επιβεβαιώνουν με τον πλέον αδιάψευστο τρόπο, ότι το κόμμα τους και ο αρχηγός τους, ταυτίζουν το κομματικό τους συμφέρον με το εθνικό και μπροστά σε αυτό, δεν έχουν καμία σημασία ούτε το Σύνταγμα, ούτε η εφαρμογή του. Ταυτόχρονα, εμμέσως, πλην σαφώς, περιγράφουν ως μειοψηφική ομάδα τα τρία εκατομμύρια πολιτών που αποφάσισαν, ούτε καλά-καλά δύο χρόνια πριν, να ψηφίσουν για κυβέρνηση τη ΝΔ και μάλιστα, με παραπάνω από τρεισήμισι ποσοστιαίες μονάδες διαφορά από το ΠαΣοΚ.

Προφανώς, για τον κο. Παπανδρέου και τα στελέχη του, το Σύνταγμα, οι θεσμοί και οι κανόνες της Δημοκρατίας, τα όργανα και οι λειτουργίες της Πολιτείας, υφίστανται μόνο ως εργαλεία, ή ως εφόδια, για να προάγονται εντός του πολιτικού χάρτη της χώρας, οι στρατηγικές θέσεις και τα στρατηγικά συμφέροντα του κόμματός τους.
Εκείνο που δεν αντιλαμβάνονται πιθανότατα, είναι τα μηνύματα και τα κελεύσματα τους, δεν τα εισπράττουν άβουλοι, παθητικοί δέκτες που στερούνται κρίσης και μνήμης, αλλά ώριμες κοινωνικές ομάδες και μονάδες, και βαθιά πολιτικοποιημένα σύνολα και άτομα, που θα αναλογιστούν σοβαρά τον κίνδυνο να εγκλωβιστούν ξανά στα πολιτικά δεσμά ενός καθεστώτος, τον κυνισμό και τον απολυταρχισμό του οποίου αδυνατούν, ή αδιαφορούν να κρύψουν ο κος. Παπανδρέου και τα στελέχη του.

(Πίνακας: “The Prison Courtyard” του Vincent Van Gogh)

Δεν υπάρχουν σχόλια: