15 Ιουλ 2009

Ως εδώ και μη παρέκει


Η ταυτόχρονη εξάρθρωση τριών μεγάλων εγκληματικών κυκλωμάτων από την Αστυνομία, συν το γεγονός της αντικατάστασης του τερματίζοντος μία πολυετή θητεία στην ηγεσία της ΕΥΠ πρέσβη κου. Κοράντη από τον αντιεισαγγελέα Εφετών κο. Παπαγγελόπουλο, σηματοδοτούν ότι κάτι αλλάζει δραματικά στον τομέα της δημόσιας τάξης και ασφάλειας και μάλιστα, όχι στο επίπεδο πολιτικών εξαγγελιών, ανεφάρμοστων στις πλείστες των περιπτώσεων, αλλά στο επίπεδο της συστηματοποίησης των ερευνών με την ενίσχυση της συνεργασίας ανάμεσα σε τομείς και υπηρεσίες του κράτους και τη χρήση νέας τεχνολογίας, καθώς και της εντατικοποίησης της επιχειρησιακής δράσης.
Επιπλέον, η τοποθέτηση ενός δικαστικού στις μυστικές υπηρεσίες, προφανώς σημαίνει ότι λαμβάνεται η σωστή και έγκαιρη μέριμνα για τη διασφάλιση όρων νομικής αρτιότητας και συνταγματικής νομιμότητας, προκειμένου να προχωρήσει ανεμπόδιστα ένα σχέδιο ολικής επίθεσης με σκοπό την εξόντωση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος.

Ώρα για δράση και αποτέλεσμα λοιπόν, διότι η κατάσταση είχε φτάσει πραγματικά στο «ως εδώ και μη παρέκει».
Φυσικά, δεν ενστερνίζομαι σε καμία περίπτωση τους ισχυρισμούς του κου. Χρυσοχοϊδη για «Αθήνα που έγινε Καμπούλ» και αυτό, για τρεις βασικούς λόγους. Πρώτον, διότι η Αθήνα έχει τόση σχέση με την Καμπούλ, όσο ο κος. Χρυσοχοϊδης με τον σοβαρό πολιτικό που κάποτε ξέραμε. Δεύτερον, διότι ο συγκεκριμένος ισχυρισμός ήταν δυσφημιστικός, εάν όχι συκοφαντικός, για ολόκληρη την Ελλάδα και όλους τους Έλληνες. Τρίτον, διότι ο συγκεκριμένος κύριος, δε δικαιούται να διεκδικεί την αυθεντία του αλάνθαστου, καθώς, τα ίδια τα γεγονότα κατέδειξαν ότι η υποτιθέμενη εξάρθρωση της οργάνωσης «17 Νοέμβρη» επί της δικής του υπουργικής θητείας, πιο πολύ με ταχυδακτυλουργικό τρυκ κατέληξε να μοιάζει, παρά με πολιτικό θαύμα.
Από την άλλη μεριά, ωστόσο, δε μπορώ να κρύψω την άποψή μου ότι τα τελευταία χρόνια, η κατάσταση έτεινε να εξελιχθεί και πάλι σε ανεξέλεγκτη.
Τρομοκράτες νέας γενιάς, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν είναι η συνέχεια μίας εγχώριας οργανωτικής μήτρας η οποία ουδέποτε εξουδετερώθηκε, άφησαν στην άκρη τις αλλοτινές υποκριτικές τους παραπομπές σε νεφελώδεις και συγκεχυμένες ιδεολογικές αναλύσεις και εκτελώντας εν ψυχρώ νεαρούς άντρες και οικογενειάρχες που υπηρετούσαν στην Αστυνομία, έδειξαν ότι μοναδική πρόθεσή τους είναι η καλλιέργεια κλίματος έντονης κοινωνικής ανασφάλειας και απόλυτου κοινωνικού χάους. Μαφιόζοι και ληστές, γηγενείς και εισαγόμενοι, είχαν φτάσει να μετατρέψουν Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη και πόλεις της περιφέρειας σχεδόν σε κομιτάτα τους, επιστρέφοντας, έτσι, στην κατάσταση που επικρατούσε στην προ Ολυμπιακών Αγώνων περίοδο. Ομάδες κρούσης από το κοινωνικοπολιτικό περιθώριο της φωλιάς των Εξαρχείων, διοργάνωναν μαζικές εφόδους πρόκλησης πανικού και καταστροφής στην καρδιά της πρωτεύουσας, με χαρακτηριστικότερη όλων των περιπτώσεων, τα πρωτοφανή επεισόδια του περασμένου Δεκεμβρίου, με αφορμή το φόνο του μαθητή.

Δεν είναι τυχαίο ότι αναφέρω αυτά τα τρία μαζί, διότι, άποψη δική μου (και από όσο γνωρίζω και πολλών άλλων που επιχειρούν ανάλογες αναλύσεις) είναι ότι όχι απλώς συγκοινωνούν και επικοινωνούν μέσω κοινών κέντρων και συντελεστών, αλλά λειτουργούν κατά τρόπο συντονισμένο και συμπληρωματικό. Αυτό, δεν ήταν ανάγκη να περιμένουμε το Βλαστό να το πιστοποιήσει, μιλώντας για μεταφορά βόμβας, παρόμοιας με εκείνης που είχε τοποθετηθεί στο Alter, από συνεργό του. Αρκεί να θυμηθούμε μία σειρά από άλλα πρόσφατα γεγονότα.
- Το χτύπημα κακοποιών του ποινικού εγκλήματος, όπως εικάζεται, στους δύο άνδρες της Ομάδας Δέλτα στην Κυψέλη (ένας εκ των οποίων υπέκυψε στα τραύματά του), ήταν περίπου, ή ακριβώς το ίδιο, με τη δολοφονία του υπαρχιφύλακα της Αντιτρομοκρατικής από τη Σέχτα Επαναστατών στα Πατήσια.
- Ευρισκόμενος ακόμη στη φυλακή, λίγο προτού αποδράσει για δεύτερη φορά, ο Βασίλης Παλαιοκώστας συζητούσε με άτομα του αντεξουσιαστικού χώρου για τις δυνατότητες προμήθειας εξοπλισμού και εξασφάλισης επιχειρησιακής στήριξης για μελλοντικές του ενέργειες.
- Μέσα από τη φυλακή και πάλι, ο Βασίλης Παλαιοκώστας εξασφάλισε τη συνεργασία των Πολύκαρπου Γεωργιάδη και Ευάγγελου Χρυσοχοϊδη, γνωστών ανθρώπων του ανεξουσιαστικού χώρου και οι δυο, για την απαγωγή του βιομήχανου κου. Μυλωνά.
- Στην επίθεση με αντιαρματικό βλήμα κατά της αμερικανικής πρεσβείας στην αρχή του 2007, αποδείχτηκε ότι το όπλο εκτόξευσης προερχόταν από την Αλβανία και μεταφέρθηκε μέσα από τα ίδια ακριβώς μονοπάτια, που προμηθεύονται παράνομα οπλισμό οι μαφιόζοι. Αυτό το στοιχείο, πρέπει να ισχύει πλέον κατά κόρον, δεδομένου ότι οι τρομοκράτες έχουν σταματήσει τις λεγόμενες «απαλλοτριώσεις» οπλισμού όπως εκείνες στο στρατόπεδο Συκούριου και στο Α.Τ. Βύρωνα παλαιότερα.
- Σε δύο περιπτώσεις ληστειών σε καταστήματα τραπεζών, η πρώτη το 2006 και η δεύτερη το 2007, συνελήφθησαν ως πρωταγωνιστές, ο Γιάννης Δημητράκης και ο Γιώργος Βούτσης αντίστοιχα. Και οι δυο τους ήταν γνωστά στελέχη του αντεξουσιαστικού χώρου. Στη γραμμή υπεράσπισης που ακολούθησαν μάλιστα, θέλησαν να προσδώσουν στην κακοποιό τους δράση, χαρακτηριστικά ένοπλης αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής βίας.
- Κάνοντας μία αναδρομή σε ένα παρελθόν παλιό, αλλά όχι χαμένο στη μνήμη μας, θα βρούμε πολλά άλλα ονόματα ανθρώπων που σύμφωνα με αποδείξεις, ή στοιχεία που στάθηκαν στο δικαστήριο, είτε ως αρκούντως ενοχοποιητικά, είτε ως οριακώς απαλλακτικά, εμφανίζονταν να μετέχουν ενεργά, ή να διατηρούν επαφές, ταυτόχρονα με τρομοκρατικές ομάδες, με πυρήνες αντεξουσιαστών και με συμμορίες διάπραξης ποινικών αδικημάτων. Η λίστα είναι μεγάλη: Χρήστος Τσουτσουβής, Μιχάλης Πρέκας, Χριστόφορος Μαρίνος, Κλέαρχος Σμυρναίος, Χρήστος Μπαλάφας, Αβραάμ Λεσπέρογλου, Κυριάκος Μαζοκόπος. Επαμεινώνδας Σκυφτούλης, Γιάννης Σερίφης κ.α. Κάποιοι βρέθηκαν ένοχοι για αδικήματα, άλλοι όχι. Σε μία εποχή όμως, που οι δικαστικοί ζούσαν με το φόβο της εν ψυχρώ εκτέλεσής τους, έξω από το κατώφλι της οικίας τους και μερίδα του λεγόμενου «προοδευτικού» Τύπου εκβίαζε προκειμένου κάθε στοιχείο του κατηγορητηρίου να είναι όχι απλά πειστικό, αλλά να υπερβαίνει και την έννοια του κραυγαλέου. Κάποιοι σκοτώθηκαν σε συμπλοκές, άλλοι είναι κλεισμένοι σε φυλακές, άλλοι ζουν ελεύθεροι. Κάποιοι ξεχάστηκαν, άλλοι εξακολουθούν να αποτελούν εμβληματικές φιγούρες εκείνων των εξωκοινοβουλευτικών πολιτικών ομάδων που θολώνουν τα νερά στο θέμα της τρομοκρατίας, διαφυλάσσουν ως κόρη οφθαλμού το άβατο των Εξαρχείων και ελεεινολογούν σε βάρος του δημοκρατικού μας συστήματος. Πάντως, οι περιπτώσεις των καταδικασθέντων από τις οργανώσεις «17 Νοέμβρη» και Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας, είναι όχι απλά ενδεικτικές, αλλά διαφωτιστικές του πόσο στενά συνδέονται οι ομάδες αντεξουσιαστικής πάλης, το κοινό έγκλημα και η τρομοκρατία.

Γεγονός είναι, ότι όλα αυτά πρέπει να τελειώσουν τώρα, χωρίς καμιά καθυστέρηση και χωρίς κανένα δισταγμό.
Η κυβέρνηση οφείλει, προσμετρώντας όχι τόσο τα ποιοτικά αίτια της εις βάρος της μεταστροφής της τάσης προτίμησης του εκλογικού σώματος, αλλά τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας για τάξη, ασφάλεια και ηρεμία, να πάρει ολοκληρωτικά πάνω της το βάρος των πολιτικών αποφάσεων και ευθυνών, προκειμένου να διευκολύνει τις αρμόδιες υπηρεσίες να ξεκαθαρίσουν μια και καλή την κατάσταση. Είναι βέβαιο, ότι ουδείς σύγχρονος και δημοκρατικός πολίτης, ουδείς έντιμος και νομοταγής άνθρωπος, έχει να φοβηθεί το παραμικρό από τη χρήση συστημάτων παρακολούθησης δημοσίων χώρων, την ταυτοποίηση στοιχείων δράστη ποινικών αδικημάτων μέσω εξέτασης δείγματος DNA, τον επιβαρυντικό χαρακτήρα της χρήσης κουκούλας πάνω στην τέλεση παρανομιών, την προσωποποίηση της χρήσης καρτοκινητών τηλεφώνων, τη νόμιμη συνακρόαση τηλεφωνικών επικοινωνιών εκεί που υπάρχουν ασφαλείς ενδείξεις και επικυρωτική απόφαση εισαγγελέως για την αναγκαιότητά της κ.ο.κ.
Από την άλλη πλευρά, οι αιτιάσεις περί «μεγάλου αδελφού» αφορούν σε εκείνους, οι οποίοι αναζητούν φαντάσματα μέσα σε μία σύγχρονη Δημοκρατία σαν τη δική μας, κατασκευάζουν ινδάλματα μέσα από πολιτικούς χώρους που ζουν για την άρνηση και δρουν για το χάος, και τέλος, ενσυνείδητα υπονομεύουν κάθε σχέδιο που κινείται προς την κατεύθυνση της πραγματικής διασφάλισης της δημοκρατικής ομαλότητας, της συνταγματικής νομιμότητας, της πολιτικής σταθερότητας και της κοινωνικής ασφάλειας και γαλήνης. Καιρός όμως είναι, να αποτραβηχτεί στην μειοψηφική της γωνία, αυτή η μονίμως μαινόμενη σε ότι αφορά τη συμπεριφορά της και αυθαιρέτως επιβαλλόμενη σε ότι αφορά την ισχύ των θέσεών της μες στο δημοκρατικό μας σύστημα, ομάδα.

Το ως εδώ, το νιώσαμε.
Το μη παρέκει, το καταλάβαμε.
Το από ‘δω και ‘μπρος, θα το αποτολμήσουμε;

Θα δούμε...
Πάντως, Πολιτεία και Πολιτισμός, Ελευθερία και Φιλελευθερισμός δε μπορούν να συνυπάρξουν με τα Εγκληματικά Συνδικάτα και τις Σέχτες Επαναστατών. Αυτό, είναι αδιαμφισβήτητο.

1 σχόλιο:

dexter είπε...

έχεις διαβάσει το ελληνικό σύνταγμα

ψήφισε εδώ:

http://www.dexter-dexter1.blogspot.com/