6 Ιουλ 2009

Όποιος παίξει, χάνει


Προφανώς δεν είναι ούτε αντισυνταγματικό, ούτε παράνομο να προκαλέσει κανείς πρόωρες εθνικές εκλογές με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ειδάλλως, δε θα υπήρχε η σχετική διάταξη για διάλυση της Βουλής, στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί η συλλογή των δύο τρίτων των ψήφων. Επομένως, επί του τύπου, ουδείς είναι σε θέση να εγκαλεί τον κο. Παπανδρέου για την απόφασή του να πάει τη χώρα σε εκλογές, το Μάρτιο του προσεχούς έτους.
Αντιθέτως, επί της ουσίας, οποιοσδήποτε από εμάς δικαιούται να ασκήσει κριτική στον πρόεδρο του ΠαΣοΚ, επειδή διαστρέφει το νόημα της συνταγματικής μέριμνας, υπό την έννοια, ότι στην περίπτωση του κου. Παπούλια, δεν πρόκειται να δημιουργηθεί μία πραγματική ασυμφωνία αναφορικά με την ποιότητα ή την καταλληλότητα της υποψηφιότητάς του ως Προέδρου, αλλά απλώς, θα πρυτανεύσει η σκοπιμότητα μίας εκλογικής στρατηγικής που υιοθετεί απροκάλυπτα -πλέον- ο κος. Παπανδρέου. Επομένως, τίθεται μείζον πρόβλημα πολιτικής δεοντολογίας και συμπεριφοράς, για το ΠαΣοΚ και για τον Πρόεδρό του.
Επιπλέον, ο κος. Παπανδρέου ανατρέπει το ισχύον πρότυπο της πολιτικής αντιμετώπισης του θεσμικού ζητήματος εκλογής αρχηγού κράτους, μετατρέποντάς το, από μία ομαλή διαδικασία που ‘χει το κύριο χαρακτηριστικό της ευρείας κοινοβουλευτικής συναίνεσης, σε μία αδιέξοδη σύγκρουση που θα βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στο κίνητρο του κομματικού συμφέροντος. Μαζί με αυτό, φαίνεται εντελώς ανεπίτρεπτο να χρησιμοποιείται ο κος. Παπούλιας, ένας άνθρωπος που έχει κερδίσει με την αξία του το σεβασμό και την αγάπη όλων των Ελλήνων, ως κομμάτι στο χάρτη μίας εκλογικής στρατηγικής.
Νομίζω πως ο ίδιος ο κος. Παπανδρέου, αλλά και το κόμμα του συνολικά, θα κριθούν αυστηρά από τον πολίτη για όλα τα παραπάνω. Όπως εξάλλου και για το γεγονός ότι διαμορφώνουν εκλογική στρατηγική ποντάροντας πάνω σε τόσο ευαίσθητα ζητήματα, όπως είναι εκείνο της επανεκλογής του κου. Παπούλια, αντί να αφοσιωθούν αποκλειστικά και μόνο στη διαμόρφωση μίας θετικής, υπεύθυνης πρότασης εναλλακτικής διακυβέρνησης, όπως προτάσσει άλλωστε και ο θεσμικός τους ρόλος.
Ωστόσο, εξίσου αυστηρά κινδυνεύει να κριθεί και η Νέα Δημοκρατία, εάν πέσει στην παγίδα να επιδοθεί σε ασκήσεις και τακτικές καλλιέργειας εντυπώσεων σε βάρος του ΠαΣοΚ, με αφορμή τη στάση του στο ζήτημα επανεκλογής του κου. Παπούλια. Ο πολίτης δεν είναι κουτός και καταλαβαίνει πολλά περισσότερα από το προφανές, δηλαδή, ότι ο κος. Παπανδρέου και το ΠαΣοΚ είναι λάθος σε αυτή την περίπτωση. Από την άλλη πλευρά, είναι βέβαιο ότι δοκιμάζοντας να χειραγωγήσεις τον πολίτη πάνω στο προφανές, τον αντιμετωπίζεις πράγματι ως κουτό και φυσικά, θα αντιδράσει κατά τρόπο αρνητικό. Ακόμη, είναι λογικό να σκεφτεί ο πολίτης, ότι η κυβέρνηση μεθοδεύει μία ακόμη εκστρατεία επικοινωνιακής διαχείρισης της υπόθεσης κατανομής του πολιτικού κόστους, προκειμένου να αποφύγει τη βάσανο της εφαρμογής αλλαγών ουσίας, τόσο στο πολιτικό προσωπικό που υπηρετεί σε καίρια κρατικά πόστα, όσο και σε κεντρικές πολιτικές.
Ο μόνος τρόπος, για να βγουν εκτεθειμένοι αποκλειστικά ο κος. Παπανδρέου και το ΠαΣοΚ, είναι να τους αφήσει η ΝΔ να παίξουν μόνοι τους αυτό το παιγνίδι με την Προεδρία της Δημοκρατίας και κο. Παπούλια. Σε κάθε άλλη περίπτωση, δε θα βγει ούτε και εκείνη αλώβητη.
Είναι ένα άσχημο παιγνίδι αυτό, γι’ αυτό, όποιος παίξει, χάνει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: