4 Μαΐ 2009

Ένοχοι χθες, υποκριτές σήμερα


Είναι προφανές ότι ο κ. Παπανδρέου νομίζει πως απευθύνεται σε αμνήμονες. Δεν εξηγείται αλλιώς η τοποθέτησή του στην ιστοσελίδα του κόμματός του για ζητήματα Διαφάνειας, ούτε και η επανάληψη των ίδιων ακριβώς θέσεων από το βήμα της αίθουσας Τύπου του κόμματός του, στη μορφή διαγγέλματος. Ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ ομιλεί σα να ήρθε στα πολιτικά πράγματα μόλις χθες, εξ ου και παραχωρεί στον εαυτό του το δικαίωμα του τιμητή των πάντων.
Επαναφέρει συνεχώς τη χρήση της λέξης «βούληση» όταν αναφέρεται στο ζήτημα της καταπολέμησης της διαφθοράς, το οποίο μάλιστα περιγράφει και ως «εθνικό καθήκον».
Δε λέει, όμως, κουβέντα για ποιο λόγο ουδέποτε παρενέβη πολιτικά σε ζοφερά σκάνδαλα που ξεσπούσαν το ένα μετά το άλλο στις κυβερνήσεις στις οποίες ήταν πρωτοκλασάτος υπουργός. Δεδομένου μάλιστα ότι ήταν ο φυσικός φορέας μίας σημαντικής παρακαταθήκης, τόσο για το κόμμα του, όσο και για το πολιτικό σύστημα, θα όφειλε όχι μόνο να κάνει εγκαίρως την παρέμβασή του, αλλά αυτή να ήταν ηχηρή. Αντιθέτως, ο κ. Παπανδρέου προτίμησε να βρίσκει κρησφύγετο στον κόσμο της βελούδινης διπλωματίας και να εμφανιστεί στην αρχή του έτους 2004 ως ο παράκλητος που κατήλθε από τον ουρανό.
Κάνει λόγο για πελατειακή αντίληψη στην άσκηση εξουσίας, για κρατική σπατάλη, για λεηλασία του δημόσιου χρήματος, της περιουσίας του Ελληνικού λαού με ευνοημένους τους ισχυρούς και τους «ημετέρους», για κοινωνική ανισότητα και κοινωνική αδικία και παραμερισμό κάθε έννοιας αξιοκρατίας.
Είναι εξοργιστικό ότι πιστεύει πως μπορεί να διαγράψει από το συνειδητό του πολίτη:
- την ευνοιοκρατική αντιμετώπιση όσων είχαν κάρτα μέλους ΠαΣοΚ ή σύσταση του τοπικού κομματάρχη,
- τις αδικίες από τους λίγους που νέμονταν και λυμαίνονταν το κράτος σε βάρος των πολλών που δικαιούνταν τη φροντίδα του,
- την κοινωνία των δύο τρίτων και των λεγομένων «νεόφτωχων» και μάλιστα σε εποχές που το ΠαΣοΚ ισχυριζόταν πως καταγραφόταν ρεκόρ ανάπτυξης, με εξαιρετικά χαμηλά ελλείμματα,
- την έκρηξη της ανεργίας κοντά στο 12% και μάλιστα, σε περίοδο ολυμπιακής προετοιμασίας.
- τη μεγαλύτερη μεταπολεμικά αναδιανομή πλούτου με τις μετοχές – «φούσκες», όταν οι οικονομίες του μόχθου μιας ζωής πέταξαν από τους λογαριασμούς ενάμισι εκατομμυρίου οικογενειών, στις τσέπες μίας ομάδας «ημετέρων» του συστήματος. Έχει περάσει ελάχιστος καιρός για να ξεχάσει οποιασδήποτε το λεγόμενο «κόμμα του Χρηματιστηρίου», τις εκτιμήσεις του τότε πρωθυπουργού ότι η κεφαλαιαγορά αντανακλούσε τη δυναμική της Οικονομίας, τις διαβεβαιώσεις του κ. Παπαντωνίου ότι η κρίση της Σοφοκλέους θα είχε ημερομηνία λήξης στις εκλογές του Απριλίου 2000.
Τέλος, ο κ. Παπανδρέου ισχυρίζεται πως «με βαθύ αίσθημα δικαίου, ζήτησε (από τον πρωθυπουργό) να προχωρήσει η Βουλή να διαλευκάνει κάθε υπόθεση που βαραίνει τον πολιτικό κόσμο», χαρακτηρίζοντάς το μάλιστα, ως κάτι «αυτονόητο», διαβεβαιώνει τάχα (και πάλι τον πρωθυπουργό) ότι «….θα με βρίσκατε αλληλέγγυο και υποστηρικτή απέναντι στα όποια συμφέροντα που πιθανά θα εμπόδιζαν την πολιτεία να βάλει τέλος σε αυτή την πρακτική και αυτή αντίληψη», ενώ εκτιμά πως «αξιολογείται και κρίνεται από τον ελληνικό λαό η λειτουργία των θεσμών».

Εδώ, ο κ. Παπανδρέου ξεπερνά κάθε προηγούμενο υποκρισίας και προσβάλει τον κοινό νου. Αφού πιστεύει στη δύναμη του αυτονόητου και ζητεί από τη Βουλή να διαλευκάνει ότι βαραίνει την πολιτική ζωή, ας εξηγήσει:

- Γιατί το κόμμα του και εκείνος προσωπικά ως υπουργός και βουλευτής, απέρριψαν συνολικά 16 προτάσεις για σύσταση Εξεταστικών Επιτροπών, ενώ η ΝΔ ως κυβέρνηση, με δική της πρωτοβουλία, φέρνει στη Βουλή υποθέσεις που αφορούν σε ενέργειες στελεχών των δικών της κυβερνήσεων;
- Γιατί ακόμη και σε υποθέσεις όπως εκείνη της εμπλοκής του κ. Μαλέσιου στο τριπλό σκάνδαλο Altec – Χρηματιστήριο – Ασφάλεια Ολυμπιακών Αγώνων για την οποία ο εισαγγελέας ζητούσε διευρεύνηση των ευθυνών από τη Βουλή, το ΠαΣοΚ έλεγε μονίμως όχι;
- Γιατί το κόμμα του εξήντλησε κάθε περιθώριο χειρισμών προκειμένου να κουκουλώσει τόσο εντός, όσο και εντός Βουλής κραυγαλέα σκάνδαλα που συγκλόνισαν τον τόπο, όπως εκείνο με τις φούσκες της Σοφοκλέους, την υπόθεση ΔΕΚΑ, τις παράνομες Ελληνοποιήσεις, το πολύνεκρο ναυάγιο του «Σαμίνα» μαζί με όλες τις προεκτάσεις αυτής της τραγική υπόθεσης για το πώς μοίραζε το ΠαΣοΚ το παιγνίδι στην ελληνική ακτοπλοΐα;
- Γιατί, ακόμη και σήμερα, δεν φέρνει στο φως της αλήθειας το αποτέλεσμα της έρευνας (εάν και εφόσον ποτέ διεξήχθη) για το ένα εκατομμύριο μάρκα της Siemens που έφερε μέσα στα ταμεία του ΠαΣοΚ, κατά δική του δημόσια ομολογία, ο κ. Τσουκάτος;
- Γιατί, το ΠαΣοΚ ασκεί εκβιαστικές πιέσεις και προχωρεί σε δυσφημιστικές επιθέσεις κατά ανώτατων δικαστικών, προκειμένου να αφαιρεθούν από την αρμοδιότητα και τα καθήκοντά τους σημαντικές υποθέσεις που φαίνεται να βαραίνουν στελέχη του, δείχνοντας έτσι πως το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης πιστεύει μονάχα στο κατά παραγγελία δίκαιο, στη Δικαιοσύνη a-la-carte και στη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών μόνο εάν και εφόσον αυτή δεν αντίκειται στο κακώς εννοούμενο κομματικό συμφέρον;
- Γιατί το ΠαΣοΚ ήγειρε άρνηση συνεργασίας σε όλες τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για αντιμετώπιση της διαφθοράς και ειδικότερα στον τομέα του Δημοσίου;

Ενδεχομένως, ο κ. Παπανδρέου προέβη σε αυτή την πρόκληση, προκειμένου να δικαιολογήσει για ποιο λόγο, αντί να ασχολούνται ο ίδιος και το κόμμα του με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας, επιδίδονται σε ένα παραλογισμό σκανδαλολογίας.

Πέφτουν, ωστόσο, στην παγίδα του ένοχου κομματικού παρελθόντος τους, αλλά και της τωρινής τους υποκριτικής και ανεύθυνης στάσης.

Αγνοούν, ωστόσο, ότι ο πολίτης, βλέπει, ακούει, παρακολουθεί, κρίνει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: